قلعه الموت

قلعه الموت

‎قلعه الموت اقامتگاه حسن صباح که از معروف ترين قلعه هاي ايران به شمار مي رود بر فراز کوهي واقع است که اطراف آن را پرتگاه هاي عظيم و بريدگي هاي شگفت انگيز فراگرفته است. قلعه الموت را مردم محل، «قلعه حسن» مي نامند.بخش هايي از اين قلعه که هنوز به جامانده نشانه بزرگي و عظمت اين قلعه است،اما در جانب جنوب غربي ديوار شمالي قلعه، حوضي به طول هشت متر و عرض پنج متر در سنگ کنده اند که هنوز هم بر اثر بارندگي هاي زمستان و بهار پر از آب مي شود. در کنج جنوب غربي اين حوض، درخت تاک کهنسالي که همچنان سبز و شاداب است، جلب توجه مي کند.

 

قلعه الموت
قلعه حسن صباح

محل معتقدند آن را «حسن صباح» کاشته است. اين قسمت از قلعه به احتمال زياد همان محلي است که حسن صباح مدت 35 سال در آن اقامت داشته و پيروان خود را رهبري مي کرده است. حسن صباح از سرکردگان اسماعيليه که در اين قلعه مخوف اقامت داشت در زمان خود ترس زيادي در اميران وقت و خلفا ايجاد کرده بود. فدائيان او حتي يک بار سلطان سنجر را و يک دفعه صلاح الدين ايوبي و همچنين يک بار امام فخر رازي را تهديد کردند و خليفه مسترشد و خواجه نظام الملک طوسي وزير و هم ظاهراً قزل ارسلان (اتابک آذربايجان) را به قتل رساندند و در جنگ هاي صليبي بعضي از اميران مسيحي را هلاک کردند. بعد از سقوط الموت به دست هلاکوخان مغول در سال 654 هـ ق با وجود تصريح جويني در تاريخ جهانگشا به قلع و استيصال رکن الدين خورشاه و اولاد او، ائمه اسماعيليه جديد به طور مستتر و متواري در آذربايجان و عراق و فارس همچنان فعاليت کردند. اين فرقه تا ظهور آقاخان محلاتي مطابق يکي از روايات خودشان 18تن امام داشته است که فهرست نام و تواريخ و سنين آنها در کتاب هاي اسماعيليه آمده است. به هر حال اسماعيليه هميشه نزد عامه مسلمين منفور و مطعون بوده اند.



1 thought on “قلعه الموت”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =